fbpx
Umów wizytę
91 85 25 901
91 85 25 902
rejestracja
Umów wizytę
Slide 1

Blog

Tendinopatia ścięgna Achillesa nie należy do schorzeń, które w jednej chwili skutecznie uniemożliwią ci poruszanie się. Struktura tego ścięgna jest w stanie wytrzymać 12,5 krotny ciężar twojego ciała, co znaczy, że nie poddaje się tak łatwo urazom. Bardziej wyniszczają ją mikrourazy, do których może dochodzić każdego dnia, a których w początkowym okresie nie jesteś w stanie zauważyć.

Czy możesz tego uniknąć i co powinieneś zrobić, gdy mimo wszystko pojawią się dolegliwości bólowe w obrębie ścięgna Achillesa?

Czym jest ścięgno Achillesa?

Każde ścięgno zbudowane jest z tkanki łącznej i ma postać bardzo mocnych włókien, które biegną równolegle do siebie. Samo ścięgno jest umiejscowione na końcu mięśnia, w miejscu jego przyczepu.
Ścięgno jest bardzo ważną częścią mięśnia, ponieważ przyczepia się do tego elementu kostnego, w związku z czym generuje bardzo dużą siłę.

Ścięgno Achillesa nazywane jest też ścięgnem piętowym. Jest to największe i zarazem najsilniejsze ścięgno w ciele człowieka. Znajduje się ono w kończynie dolnej i łączy się z dwoma mięśniami:

  • mięśniem brzuchatym łydki,
  • mięśniem płaszczkowatym.

Przyczep końcowy tego ścięgna znajduje się na guzie piętowym.

Ścięgno Achillesa

Czym jest tendinopatia ścięgna Achillesa?

To choroba tego ścięgna. Na początku jest to zmiana zapalna w obrębie ścięgna Achillesa, która tworzy się w wyniku przeciążenia i mikrourazów. W następstwie przewlekłego stanu zapalnego, który tli się w tym ścięgnie, powstają też zmiany strukturalne w jego obrębie.

Tendinopatię można podzielić na trzy kategorie:

  • zapalenie samej pochewki ścięgnistej, czyli tkanki, która okala ścięgna,
  • zapalenie pochewki ścięgnistej razem ze zmianami strukturalnymi, które już w tym ścięgnie się pojawiły,
  • tylko i wyłącznie zmiana strukturalna ścięgna, bez toczącego się stanu zapalnego pochewki.

W przypadku zapalenia ścięgna Achillesa warto wiedzieć, że tendinopatia może być zlokalizowana na środku przebiegu ścięgna lub przy samym guzie piętowym, czyli w miejscu przyczepu ścięgna.

Jakie objawy wskazują na tendinopatię ścięgna Achillesa?

Wspólną cechą dla wszystkich pacjentów jest problem z jakością pracy tego ścięgna i z jego wydajnością. Chodzi o ograniczenie odporności na wysiłek, co oznacza, że ból pojawia się już przy aktywnościach dnia codziennego. Dochodzi też do ograniczenia zakresu ruchu w stawie skokowym.

Możesz więc odczuwać:

  • ból w przebiegu ścięgna Achillesa,
  • ból i sztywność tego ścięgna,
  • bóle poranne, czyli małą sztywność, która pojawia się bezpośrednio po wstaniu z łóżka,
  • problemy typowo lokalne, czyli punktowe:
    • zgrubienia w danym miejscu,
    • tkliwość i bolesność miejsca.

Pojawiają się też dolegliwości bólowe w nocy, które spowodowane są nieodpowiednim ułożeniem nogi. Ma to miejsce w sytuacji, kiedy jedna noga dotyka drugiej, a jej pięta naciska na ścięgno Achillesa. A ponieważ ścięgno to bywa wrażliwe, to tym samym powoduje wybudzanie ze snu.
Ten docisk tyczy się też ubioru. Mowa tu zarówno o spodniach, które są za ciasne i uciskają ścięgno Achillesa, jak i o obuwiu, które oddziałuje na to miejsce i powoduje lub zwiększa dolegliwości bólowe.

Na problemy z tendinopatią ścięgna Achillesa narzekają też sportowcy. Ból zwykle pojawia się na początku treningu lub udziału w zawodach. W trakcie trwania aktywności ból wyraźnie się zmniejsza lub w ogóle znika. Niestety, tuż po jej zakończeniu ból w dużym stopniu wraca i narasta.

Czy codzienne funkcjonowanie z tendinopatią ścięgna Achillesa to zjawisko normalne?

Przy problemach ścięgnistych, w tym przy tendinopatii, nie ma tak zwanego dnia zero. Chodzi o to, że dolegliwości bólowe nie pojawiają się w jednej chwili, kiedy na przykład wstajesz lub idziesz. To bardziej problem przewlekły, w związku z czym bóle nawarstwiają się i narastają. To głównie z tego powodu decyzja o zgłoszeniu się do ortopedy podejmowana jest dopiero wtedy, gdy pojawi się u danej osoby ból na poziomie krytycznym. Taki, który nie pozwala na normalne funkcjonowanie i z którym domowymi sposobami nie można już sobie poradzić.

Gdy chodzi o wspomniany dzień zero dotyczący problemów związanych z zapaleniem ścięgna Achillesa, można jedynie podać ramy czasowe. Wyróżnia się tu:

  • stan ostry — od pierwszego dnia do 2-3 tygodni od wystąpienia objawów,
  • podostry — to stan pośredni, który trwa od 3 do 6 tygodni,
  • przewlekły — zdarza się najczęściej i trwa od 6 tygodni w górę.

Po zebraniu odpowiedniego wywiadu i po wykonaniu odpowiednich badań obrazowych można przejść do leczenia tendinopatii ścięgna Achillesa.

Jakie czynniki sprzyjają wystąpieniu tendinopatii ścięgna Achillesa?

Do czynników, które mogą przyczynić się do tendinopatii ścięgna Achillesa, należą:

  • styl życia,
  • rodzaj wykonywanej pracy,
  • obecne problemy zdrowotne,
  • płaskostopie,
  • zbyt intensywny trening, przekraczający twoje aktualne możliwości,
  • nadmierna pronacja stopy,
  • otyłość
  • przyjmowanie wybranych leków, stosowanych w leczeniu chorób współistniejących.

Przykładem choroby, która ma znaczący wpływ jest cukrzyca. Może ona bowiem trochę upośledzić możliwości regeneracyjne organizmu. Podobnie nałogowe palenie papierosów, które ostatecznie wpływa na spowolnienie procesu leczenia i powrót do pełnej aktywności życiowej.

Na czym polega leczenie tendinopatii?

Obecnie leczenie tendinopatii polega przede wszystkim na fizykoterapii i rehabilitacji. Powszechnym jest też stosowanie dodatkowych iniekcji. Mowa tu o PRP, czyli o osoczu bogatopłytkowym.

Sama rehabilitacja jest bardzo wymagającym procesem, a jej przebieg zależy od wybranego rodzaju terapii.
W całym tym procesie rehabilitacji bardzo istotne jest wzmocnienie całej nogi, od bezpośrednio Achillesa łydki i mięśnia trójgłowego łydki, czyli tej tylnej ściany nogi, po grupę kulszowo-goleniową, czyli tył uda. Niekiedy należy też popracować nad mięśniami piszczelowymi i strzałkowymi.

Podstawą pracy rehabilitanta jest przede wszystkim uśmierzenie bólu. W tym celu pracuje on nad ruchomością stawu skokowego, mięśni i powięzi całej nogi. Posiłkuje się przy tym na początku ćwiczeniami izometrycznymi, których celem jest utrzymanie efektu przeciwbólowego.
Następnym krokiem w rehabilitacji jest wprowadzenie ćwiczeń rozciągających całą nogę i łydkę jako ścięgno Achillesa, kolejno posiłkując się ćwiczeniami wzmacniającymi. Jeśli jest taka potrzeba, rehabilitant stosuje też ćwiczenia plyometryczne. To ćwiczenia, w których trakcie wykorzystywany jest maksymalny możliwy zakres ruchu u pacjenta i maksymalnie możliwa siła, dodatkowo z dynamicznym ruchem.

Rehabilitacja zwykle trwa od 4 do 12 tygodni, natomiast dochodzenie do pełnej sprawności uzyskanie pełnych rezultatów możesz trwać od 3 do 12 miesięcy.

Tagi: , , , , ,