fbpx
Umów wizytę
91 45 39 500
rejestracja@cmdobra.pl
Umów wizytę

Blog

Slider

Uszkodzenia ścięgien pierścienia rotatorów stawu barkowego to jedna z najczęstszych przyczyn dolegliwości bólowych oraz dysfunkcji narządu ruchu u ludzi starszych.
Do uszkodzenia może dojść między innymi w wyniku urazu, przy czym należy pamiętać, że nie musi on być duży. To równie dobrze może być upadek na bark z wysokości własnego ciała, gwałtowne przytrzymanie się poręczy podczas schodzenia po schodach, przytrzymanie się poręczy w tramwaju w czasie hamowania, czy też dźwignięcie ciężkiej torby z zakupami.

Dlaczego nie powinno się lekceważyć urazu stawu barkowego?

Często uraz stawu barkowego jest na tyle nieduży, że pacjenci go lekceważą. Zdarza się to też niestety samym lekarzom. Po takim urazie pacjent najczęściej skarży się na ból i ograniczenie zakresu ruchu stawu barkowego.
Dolegliwości mogą mieć różne nasilenie. Jeżeli ból nie jest mocny, często jesteśmy skłonni go lekceważyć zakładając, że przecież uraz nie był duży. A same dolegliwości na pewno ustąpią, gdy tylko bark trochę odpocznie. Jest przecież powszechnie przyjęte, że w pewnym wieku musi nas coś boleć.

Niestety nic bardziej mylnego. Nawet po niewielkim urazie, może dojść do uszkodzenia ścięgna. Jedynym sposobem, żeby zdiagnozować, czy tak się stało, są badania obrazowe, czyli usg lub rezonans magnetyczny. Oczywiście badania obrazowe powinny być poprzedzone badaniem klinicznym wykonanym przez wyszkolonego ortopedę. Uważam, że każdy pacjent, który doznał urazu stawu barkowego oraz występują u niego nawet niewielkie dolegliwości bólowe, powinien być zbadany przez lekarza i mieć wykonaną diagnostykę obrazową.

Oczywiście nie twierdzę, że każdy drobny uraz stawu barkowego u osoby w sile wieku powoduje uszkodzenie ścięgien pierścienia rotatorów. Natomiast jedynym sposobem, żeby to zweryfikować jest wykonanie odpowiednich badań.

Rezonans magnetyczny stawu barkowego

Rezonans magnetyczny stawu barkowego

USG stawu barkowego

USG stawu barkowego

Kiedy wskazane jest leczenie operacyjne?

Sposób leczenia zależy od wielu czynników i nie każdy pacjent u którego stwierdzono urazowe uszkodzenia ścięgien pierścienia rotatorów stawu barkowego, musi być operowany. Oceniamy stan ogólny pacjenta, jego tryb życia i poziom aktywności fizycznej. U osób z małą aktywnością można rozważyć leczenie zachowawcze, ale należy pamiętać, że każde nawet drobne uszkodzenie, będzie się z czasem powiększać. Nawet jeśli w danym momencie dolegliwości nie są nieduże, to z czasem mogą one narastać. Warto jednocześnie podkreślić, że małe uszkodzenia łatwiej się naprawia operacyjnie, zabiegi są mniejsze, mniej obciążające pacjenta. Dużo lepsze są też wyniki leczenia w porównaniu z leczeniem uszkodzeń dużych.

Uszkodzenia duże obejmujące dwa lub więcej ścięgien, w większości przypadków wymagają leczenia operacyjnego. Im szybciej wykonamy zabieg, tym ścięgna będą w lepszym stanie i uzyskamy lepsze rezultaty. Niestety mięsień nieużywany ulega zanikowi, przykurczowi, traci elastyczność i z czasem nie nadaje się już do naprawy.

Artroskopia stawu barkowego – dlaczego warto wybrać tę metodę leczenia?

Urazowe uszkodzenia ścięgien pierścienia rotatorów stawu barkowego, trzeba traktować podobnie jak złamaną kość. Wymagają szybkiej, dobrej diagnostyki obrazowej (usg lub rezonans magnetyczny) oraz szybkiej oceny i decyzji o dalszym sposobie leczenia. W większości przypadków powinno być to leczenie operacyjne, ponieważ jest to jedyny sposób na naprawę uszkodzonego ścięgna.

Artroskopia stawu barkowego.

Operacja powinna być wykonana techniką małoinwazyjną, a do takich należy artroskopia stawu barkowego. Dzięki wprowadzeniu kamery do stawu barkowego, tak naprawdę operator widzi w stawie dużo więcej, niż stosując tradycyjne metody operacyjne. Jest w stanie zajrzeć w każdy zakamarek stawu. A dzięki specjalnym narzędziom artroskopowym i kotwicom barkowym, jest w stanie naprawić uszkodzone ścięgna nie robiąc dużego cięcia i nie uszkadzając innych mięśni znajdujących się wokół barku.

W Novum Ortopedia tego typu zabiegi wykonują dr Piotr Kominiak i dr Bartosz Paprota.

 

Tagi: , ,