fbpx
Umów wizytę
91 85 25 901
91 85 25 902
rejestracja
Umów wizytę
Slide 1

Blog

Dr Marcin Ferenc: Protezoplastyka stawu barkowego to coraz częściej wykonywana procedura operacyjna w Polsce. I bardzo dobrze, ponieważ w określonych sytuacjach jest to dla pacjenta najlepszy sposób leczenia. Dziś porozmawiamy o tym, jakie mamy rodzaje endoprotez i jacy pacjenci kwalifikują się do tego rodzaju leczenia. Na początek odpowiedzmy na pytanie: co to jest endoprotezoplastyka stawu barkowego?
Dr Piotr Kominiak: Protezoplastyka stawu barkowego to wymiana na sztuczny, zwyrodnieniowo zniszczonego stawu lub stawu po złamaniu części bliższej kości ramiennej, czyli złamaniu w obrębie stawu barkowego.

Protezoplastyka stawu barkowego – dla kogo jest przeznaczona

M.F Powiedziałeś, wymiana zwyrodnieniowo zniszczonego stawu barkowego lub stawu po złamaniu części bliższej kości ramiennej. To są dwie zupełnie różne sytuacje kliniczne. Czy możesz rozszerzyć ten temat?
P.K Jak najbardziej. Mamy dwie grupy pacjentów, którzy kwalifikują się do tego typu operacji:

Pierwsza grupa to pacjenci, u których w wyniku używania stawu przez całe życie, doszło do jego przedwczesnego zużycia. Mówiąc inaczej, doszło do powstania zmian zwyrodnieniowych.

Druga grupa pacjentów to pacjenci, u których doszło do złamania części bliższej kości ramiennej, czyli złamania w obrębie stawu barkowego.

U pacjentów starszych, nawet jeżeli tego typu złamanie nastawimy i zespolimy specjalną płytą, goi się źle i bardzo często daje słabe wyniki. W takiej sytuacji lepiej u tego typu pacjentów złamaną kość zastąpić endoprotezą. To jest sytuacja trochę podobna, jak w obrębie stawu biodrowego. U pacjentów starszych, u których doszło do złamania szyjki kości udowej, leczeniem z wyboru jest wymiana stawu na sztuczny.

Procedury stosowane przy zmianach zwyrodnieniowych

M. F. Skoro mamy różne wskazania, to czy możesz przejść od ogółu do szczegółu, czyli powiedzieć, nam coś więcej na temat protezoplastyki stawu barkowego wykonywanej u pacjentów ze zmianami zwyrodnieniowymi?
P.K. Tutaj również mamy dwa rodzaje pacjentów, albo dwa rodzaje endoprotezy, którą wszczepiamy.

U pacjentów młodszych, u których doszło do zmian zwyrodnieniowych, pacjentów w przedziale 60-70 lat, u których doszło do zmian zwyrodnieniowych w stawie barkowym, ale ścięgna pierścienia rotatorów, czyli ścięgna, które otaczają staw barkowy, są wydolne, wszczepiamy tak zwaną anatomiczną endoprotezę stawu barkowego, czyli mającą taki sam kształt, jak prawidłowy staw barkowy.

Drugą grupę pacjentów stanowią pacjenci, u których najpierw doszło do uszkodzenia ścięgien pierścienia rotatorów. Rozmawialiśmy już o tym w innym odcinku, że u pacjentów starszych ścięgna pierścienia rotatorów, mogą się uszkodzić nawet po niewielkim urazie lub bez urazu. I pacjent nawet nie wie o tym, że do uszkodzenia doszło. Brak tych ścięgien jednak powoduje, że bark pracuje nieprawidłowo i z czasem wtórnie powstają zmiany zwyrodnieniowe. U takich pacjentów nie mamy ścięgien pierścienia rotatorów, czyli musimy wstawić inny rodzaj endoprotezy. I tutaj mamy taką sytuację, że zamieniamy układ w endoprotezie. Panewkę wstawiamy na kości ramiennej, a głowę na panewce. Stosując tak zwaną odwróconą protezę stawu barkowego, to odwrócenie powoduje, że protezą głównie porusza ten duży mięsień naramienny, który otacza staw barkowy z przodu, z boku i z tyłu.

Procedury stosowane w złamaniach

M.F.. A jak sytuacja wygląda w przypadku endoprotez stosowanych w złamaniach części bliższej kości ramiennej, w złamaniach w obrębie stawu barkowego? Czy tu też są stosowane różne rodzaje endoprotez?
P.K. Jak najbardziej. Tutaj również mamy dwa rodzaj endoprotez, ponieważ mamy dwa rodzaje pacjentów.

U pacjentów młodszych, u których doszło do złamania w wieku 65-70 lat i u których ścięgna pierścienia rotatorów są wydolne, również wstawiamy tak zwaną anatomiczną endoprotezę. Natomiast jest to tak zwana wersja urazowa, ponieważ po jej wszczepieniu musimy fragmenty kości z przyczepionymi do nich ścięgnami pierścienia rotatorów, tak zwane guzki mniejszy i większy, doszyć do endoprotezy do kości ramiennej. Ta endoproteza urazowa ma specjalne miejsca, do których możemy doszyć uszkodzone fragmenty ścięgien pierścienia rotatorów.

Jeżeli chodzi o pacjentów starszych, najczęściej powyżej 70 roku życia, u których doszło do złamania i jednocześnie ci pacjenci już mają uszkodzone ścięgna pierścienia rotatorów, to w tym przypadków również stosujemy tak zwaną odwróconą protezę stawu barkowego, tylko też wersję urazową.

M.F. Wynika z tego, że mamy dość sporo opcji.
P.K. Dlatego każdego pacjenta powinniśmy analizować bardzo indywidualnie, żeby dobrać odpowiedni rodzaj endoprotezy do potrzeb, oczekiwań i możliwości pacjenta.

Mężczyzna w trakcie rehabilitacji. Protezoplastyka stawu barkowego - od czego zależy rodzaj stosowanej protezy

Rehabilitacja

M.F Mamy pacjenta z wykonaną wszczepioną endoprotezą stawu barkowego i co dalej? Czy taki pacjent wymaga jakiegoś dalszego leczenia, skierowania na rehabilitację?
P.K. Jak najbardziej, praktycznie każdy pacjent po zabiegu operacyjnym ortopedycznym wymaga rehabilitacji. Tutaj również musimy dobrać do potrzeb pacjenta i do rodzaju endoprotezy odpowiednią rehabilitację.

Protezoplastyka stawu barkowego – skuteczność metody w praktyce

M.F. Bardzo dziękuję za rozmowę. Wynika z niej dość jednoznacznie, że podobnie jak w przypadku endoprotezy biodra i endoprotezy kolana, protaza barku dla pewnej określonej grupy pacjentów to bardzo dobre rozwiązanie.
P.K. Tak naprawdę najlepszym dowodem na skuteczność danej metody operacyjnej jest zadowolony pacjent. Może na koniec powiem o mojej pacjentce lat 86, której wszczepiłem tego typu endoprotezę. Pacjentka trafiła do mnie z dolegliwościami bólowymi stawu barkowego i z ograniczeniem zakresu ruchu. Z powodu dolegliwości bólowych nie była w stanie tak naprawdę przespać swobodnie nocy. Z powodu ograniczenia zakresu ruchu nie mogła wykonywać czynności dnia codziennego, takich jak mycie, czesanie, jedzenie. To wszystko było utrudnione.
Zdiagnozowałem pacjentkę i zleciłem wykonanie badań obrazowych. W przypadku zmian zwyrodnieniowych, głównie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie i ewentualnie USG, żeby ocenić ścięgna pierścienia rotatorów.

Pacjentka miała zmiany zwyrodnieniowe i niewydolne jedno ze ścięgien pierścienia rotatorów. Została zakwalifikowana do protezy odwróconej barku. Na początku miała wątpliwości,czy w tym wieku warto jeszcze poddawać się tego typu operacji. Natomiast tak naprawdę poza problemem ze stawem barkowym nie miała żadnych innych problemów medycznych. Była w dobrej formie i jedyny problem to był bóle stawu barkowego.
Po przemyśleniu sytuacji i dyskusji z rodziną, zdecydowała się na taką operację. Zabieg został wykonany.

Po trzech tygodniach pacjentka przyszła do mnie na pierwszą kontrolę i już w jej trakcie powiedziała, że nareszcie się wyspała, bo ból ją nie budzi.
Po drugiej kontroli, która odbywała się po sześciu tygodniach, była w stanie wykonywać czynności dnia codziennego. Sama się myła, czesała i nie sprawiało jej to problemu. A po trzech miesiącach, gdy przyszła na kontrolę, przyznała się, że wykonuje pewne prace w ogrodzie.

M.F. Pewnie takich historii mógłbyś opowiedzieć dużo więcej. Potwierdza ona tylko, że protezoplastyka stawu barkowego u określonej grupy pacjentów, u których istnieją do tego wskazania, jak najbardziej ma sens, choć jest to procedura mało popularna w Polsce. Dziękuję bardzo za rozmowę.
P.K Ja również dziękuję.

Tagi: , , ,